YOLCU

Paylaşın:

YOLCU

Yangın yeri yüreğim kimi zaman

Bir savaşın tam ortasında çaresiz kalmış gibi,

Umuda yelken açan tüm gemilere limandan el sallayan

Ardından gemilerin batışına şahit olan

Yollarında pusuya yatılmış yorgun bir yolcu gibi…

 

Bilmem kaçıncı baharındayız ömrümüzün

Her baharından yüreği elinde çıkan

Ellerinde yağmur damlalarından çok

Gözünden düşen yaşlara esir olan…

Parmaklarından yalnızlık senfonisi dökülen

Yüreğinde gurbet türküleri çalan

Zamanın en karmaşık noktasında esir olmuş gibiyim…

 

Dünyanın bestelenmemiş türküsünü taşır yüreğim

O türkünün mısralarında düzen kurmaya mahkum edilmiş

Mısraların dilinden öteye gidemeyen bir yolcu…

 

Yolcuyuz, yükümüz ağır; yükümüz sabır,

Yükümüz insan, yükümüz insanlık, yükümüz vicdanlık

Yolcuyuz; yorgunuz, yolumuz uzun, yolumuz viran şehirlerle dolu

Yükümüz her viran şehirde artmakta, yolumuz her şehir sonrası aşınmakta

Fakat dostlarım! Hepimiz yolcuyuz,

Yola çıktığımız günden beri hepimiz yolcuyuz.

Sebile ÖZGEZ

 

2 Replies to “YOLCU”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir