HOCALI SOYKIRIMI

Paylaşın:

HOCALI SOYKIRIMI

Her şey 1992 yılının Şubat ayının 25’ini 26’sına bağlayan gece Rusya’nın 366 numaralı motorize alayına ait zırhlı araçların ve askeri personelin desteğinde Ermenistan Silahlı Kuvvetleri Azerbaycan’ın Hocalı kentini işgal ederek kentin Azerbaycan Türklerinden oluşan halkına karşı soykırım eylemi yapmasıyla başlamıştır.

Ermenilerin Hocalı’nın üzerine gitmelerinin sebebi ise Hocalı’nın bulunduğu konum ve Karabağ’daki tek havaalanının Hocalı kentinde bulunmasıydı.

Hocalı dağlık Karabağ bölgesinin kalbiydi adeta.

Kent 1991 yılının Ekim ayından beri abluka altında bulunuyordu. Kentte ne kara ulaşımı sağlanabiliyordu ne de elektrik vardı. Hocalı’nın dünya ile olan bağlantısı kesilmişti. Hocalı’yı ayakta tutan tek şeyse içinde yaşayan halkın cesareti ve kahramanlığıydı.

Soykırım sırasında:

106 kadın

62 çocuk

70 yaşlı

Toplamda 614 Azerbaycan Türk’ü katledilmiştir.

Bunlardan

59 kişi özellikle, vahşice katledilmiştir

8 aile tümüyle yok edilmiştir

25 çocuğun her iki ebeveyni katledilmiştir

130 çocuğun ebeveynlerinden biri öldürülmüştür

76 çocuk sakat bırakılmıştır

1275 kişi rehin alınmıştır

150 kadının akıbeti halen meçhuldür.

487 kişi ise sakat bırakılmıştır.

Peki kelimelerin bile vahşetinin büyüklüğünü anlatmakta yetersiz kaldığı bu soykırım karşısında dünya ne yaptı?

Elbette her zaman yaptığı gibi zulme sessiz kaldı.

Cesetlerin arasında kalmış aç bir bebek annesinin kesilmiş kanlı göğüsünü emerken insanlık ne yapıyordu?

Elbette sağır ve dilsizi oynuyordu.

1915’te SÖZDE soykırıma uğradığını iddia edenler Hocalı’da hamile kadınların karınlarını deşti, binlerce insanı yaktı, kafalarını kesti, gözlerini oydu… Sanıyorum insanlık, vicdan, ahlâk ve merhamet o gece o masum insanlarla birlikte katledildi.

O gece akan kan toprağı sırılsıklam etti fakat kan Türk’ün ve Müslüman’ın kanı olduğu için kimse ses çıkarmadı.

Unutmak ihanet etmektir. Eğer biz Hocalı da olanları çevremize anlatmazsak, orada yaşananları unutursak o masum insanlara ihanet etmiş oluruz. Kaybettiklerimizi yeniden kazanmamız, sorumluların adalet önünde hesap vermesi bizim bu bilinçte olmamıza bağlıdır.

Türk gençliği olarak bu hedefte durmadan çalışacağız çünkü Türk Dünyası ne kadar birlikte ve güçlü olursa mazlumlar da o oranda huzurlu ve mutlu olacaktır.

Hocalı bizim kanayan yaramızdır unutmadık ve unutturmayacağız!

Kaybettiğimiz canlarımıza rahmetle…

 

Ayşe Nur KURT

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir