HİÇ

HÎÇ

          Ne zordur şu dönenceye kapılmak. Ne zordur “üç günlük” sıfatını taşıyan dünyada yıllar yılı yaşamak; meçhule yolcu taşımak…

         Kulağımda andalip sesleri çınlarken, hayat devam ederken, cevval kedilerin ayak tıkırtıları doldururken bahçemi uyanıveriyorum birden, boşluğa… Evet boşluğa uyandım bu sabah. İnsan denen mahlukat bütünü koca bir hayatın derinlerine iniyorum, iniyorum, iniyorum… Birde ne göreyim? Koskoca bir HİÇ! Kibirden ayakları yerden kesilen, gökyüzündeki ebabilleri çalıp kendine kuştüyü yastık yapıp kış uykusuna yatan ve hiç uyanmamak üzere nefsini aldanıyla besleyen aciziyet ustası bir hiç; İNSAN.
         Marifet insan doğabilmekte değildi be arkadaşım. Asıl marifet insanı insan yapabilen değerlere sahip çıkabilmekti. Lâkin biz olayı çok yanlış anlamışız. Ettiğimiz şey “marifet” olmadı, “mahvet” oldu. Ki bu sebepten mahvedebildik dünyalarımızı. Dünyalarımız diyorsam ayrı dünyaların insanlarından dem vurmuyorum elbet. Dünya tektir. Hayat bir tekbîr. İnsanlar ölü olsa da ruhlar daima diridir. Kirlidir… Bastığımız her toprak parçası kirli. Şükretmediğimiz her zaman dilimi paslı. Tebessüm etmediğimiz her bir gün çamurlu. Soyutlaşıp gidiyor insanoğlu. Bir kasırga yükseliyor ve bedenlerimizi içine çekiveriyor. Ruhlarımız örseleniyor, kalplerimizin ritmi değişiyor, değişiyoruz. YOK’tan VAR olduğumuzu unutup bilakis BEN çabasına düşüyoruz.
   D
      Ü
        Ş
          Ü
             Y
                O
                    R
                       U
                           Z
                                                                                                 Düştük…

         Dizimiz kanadı önce, sonra kalbimiz. Yokluktu insan, hiç olmamaktı. Küçük bir elvedaydı, belki bir eyvallahtı. Ruhlarımız acıyor, bedenlerimiz üşüyor, yok oluyoruz. Ezan ile doğup; sâlâ ile ölüyoruz. Ebedî huzura işte yeni kavuşuyoruz.
  “Menzilin yokluk olsun.” Diyor Hz. Mevlana. “Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen hiç ol!” ne muazzam mısralardır öyle.

         Ne zordur şu dönenceye kapılmak. Ne zordur “üç günlük” sıfatını taşıyan dünyada yıllar yılı yaşamak; meçhule yolcu taşımak.
 
         Ne zordur mütevazi bir HÎÇ olmak…

Salise Hilâl ERGÜN

Yazımızı sosyal medyada paylaşın:
0

3 Yorum var “HİÇ”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir