DİN EĞİTİMİ NASIL OLMALI?

Paylaşın:

DİN EĞİTİMİ NASIL OLMALI?

Din doğal bir ihtiyaçtır. İnsan yemeye, içmeye ve havaya ne kadar muhtaç ise dine de o kadar çok muhtaçtır.

Dinsiz insan ve toplum olamayacağı gibi, dinsiz eğitim de olmaz.

Bu bağlamda şunu diyebiliriz ki anarşi, terör, uyuşturucu gibi kötü unsurların panzehiri dindir daha doğrusu din eğitimidir.

Peki  Din eğitimi nedir?

Okullardaki Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi bu kapsamda mıdır?

Öncelikle şu hususu ele alacak olursak maalesef din eğitimi ve din kültürü farklı kavramlardır.

Din eğitiminde öncelik kişilik kazandırmaktır  edebi ölçüler dairesinde,

Din Kültüründe ise bilgilendirme amaçlı din bilimsel ve kültürlerin açıklanmasıdır.

Demem o ki;

Öncelik ne olursa olsun Din Eğitimi olmalıdır.

Din Eğitiminde ise amaç şudur;

Hepimizin bildiği gibi eğitim ailede başlar, sonrasında öğretmen, okul ortak sorumlulukla aile ile el ele vererek çocuklarımız daha küçük yaştan itibaren iyi ve temiz alışkanlıklar kazandırmaya çalışmak,

diğer taraftan kötü alışkanlık ve huylara karşı korumaya çalışmaktır.

Ayrıca İslam Hukukunda bir kavram vardır ki her daim uygulanması elzemdir derim; Sedd-i Zerai…

Kötü davranışlara götüren yolların kapatılması ve önlem alınması.

Kısaca düşmüşü kurtarmak yerine, henüz düşmemişi korumaktır.

Eğitimin insan üzerinde etkisi var mıdır yok mudur sorusu yıllardır eğitimciler tarafından tartışılmıştır.

Sokrat ve Eflatun gibi filozoflar bilgisizliğin insanları yetersiz kılacağını savunurken,

A.Schopenhauer gibi eğitimciler ise eğitimle insanların eğitilemeyeceğini, ancak doğuştan iyi kabiliyetleri var  ise eğitilebileceğini savunmuşlardır.

Bizim görüşümüz ise genel anlamda;

Amacımız hayırlı nesiller yetiştirmek ise deriz ki,

Nitelikli  bir eğitim sayesinde insanları en güzel yetiştirebileceğimizi ‘’kötü insan yoktur kötü eğitim vardır sözü ile destekleriz.

Din Eğitimi nasıl olmalıdır?

İşte asıl konumuz yeni başlıyor girizgahtan sonra…

İki açıdan ele almamız gerek;

Eğitimci ve malzeme…

Öncelikle din eğitimcinin sabırlı, karakterli, ahlaklı olması gerekli ki öğrenciler din eğitiminde model alabilsin…

Din Eğitimcisi model olmadığı sürece öğrencilerimiz bizleri asla ciddiye almayacaklardır…

Emin olun öğrencilerimiz her hal hareket ve konuşmalarımızı dikkatlice gözlemlemektedir.

Bu sebeple şahsiyet anlamında güven vermediğimiz sürece din eğitiminin asla bir faydası olmayacaktır.

Diğer husus ise malzeme…

Din Eğitimi verecek öğretmenin alanında kendini yetiştirmiş ve dinin kaynaklarına hakim olması esastır.

Din konusu her daim patlamaya hazır mayındır…

Yarım hoca dinden, yarım doktor candan eder misali din konusunda kaynaksız mesnedsiz yapılan her paylaşım maalesef  dine , din eğitimine büyük zarar verir.

Eğitimcinin bir arı misali Kuran ve Sünnet doğrultusunda sahih bilgileri en güzel şekilde kullanması gerekir.

Sonuç  olarak din eğitimin esasları şu şekilde olmalıdır;

-Eğitimci asık suratlı değil  güleryüzlü, ayrıştırıcı değil birleştirici, serveti ve zenginliği değil emeği önceleyen, baskıcı değil özgürlükçü, adaleti ve barışı her şeyden önemli gören, ibadetler ile birlikte  ahlaki ilkeleriyle öne çıkan bir din eğitimi benimsemelidir.

-Din eğitiminde asla siyaset konularına girilmemelidir.

-Din Eğitiminde ‘’Allah seni taş eder’’ gibi gereksiz korku ve tasavvurlar yerine, rahmet, sevgi ve ümit verici esaslara yer verilmelidir. Unutmayalım Allah korkulacak bir zat değil, bilakis sonsuz sevilmeye layık bir ilahtır.

–  Bilgi ile inanç birlikte yürütülmelidir. Kur’an’da vahiy ile birlikte akla ve düşünceye büyük vurgu yapılmakta, “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” denilerek bilginin gücü ortaya konulmaktadır. Bu sebeple akılcılık da yeni dindarlık anlayışının olmazsa olmaz bir öğesi olarak güçlendirilmelidir.

Faydalanılan Kaynaklar:

Nasıl Bir Din Eğitimi ( Vehbi KARAKAŞ )

SALİH TURHAL

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir