BEN GÖNLÜMÜ KIŞA KAPTIRDIM

Paylaşın:

BEN GÖNLÜMÜ KIŞA KAPTIRDIM

Ben gönlümü kışa kaptırdım.

Rüzgar gerçeği yüzüme çarptığın gibi çarpardı

Senin gibi yüzüme, yüzüme.

Soğuğa dayanmazdı ellerim.

Örtümün altında gizlediğim incecik bileklerimi görsen

Ödün kopar, acı acı ağlardın.

Yine de ben bu gönlümü kışa kaptırdım.

Omzuna geçirip de bizim o küçük sokaklarda gezdirdiğin

Yağız ceketini de sana çok yakıştırdım.

Belli ki ondan kışlara kaldım.

Birde giyemedim incili abayamı,

Ben ceketine hayran hayran ,

Yine de bu gönlümü kışa kaptırdım.

Gelsen …

Olmaz ya hani

Geliversen,

Evdeki peteklerden en sıcağının yanına

Bir kanepe uzattım ;

boyu boyuna.

En has kahveleri rafa kaldırdım.

Bilemedim başka ne istersin .

Belki salep ?

Onu da sana ayırdım.

Ben bu gönlümü kışa kaptırdım..

Şeymanur ARICI

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir